Bir arkadaşımın evini ziyaret ediyordum ve o, yakın zamanda tanıdığı bir kadının ölümünü bana anlattı. Arkadaşım bu kadınin inanca sahip olmadığını söyledi. Hiçbir şeye inmekten tamamen imtina etti ve böylece öldü.
O akşam, oturma odama gidip dua etmeye başladım. Aniden yaklaşık 9:15'te bir kocaman kadın görünür oldu. Yüzü yan yana bükülüyor, çirkin ve küçültülmüş haldeydi ve geniş gözlerle çevresini inliyordu. Yanında büyük bir canlı dinozor göründü. Her ikisi de beni doğruya uzanıyorlardı ve kadın kızgınca dinosoru bakıyordu, o da iblisti. Önceki hiçbir zaman bana dinozor görünmemişti.
Anında bu kadının ruhunun arkadaşımdan evime kadar beni takip ettiğini düşündüm. Çok şaşkın oldum ki, sadece mutfaktaki kutsal suyu alıp onlara püskürtmek için nasıl geri döneceğimi düşünebildim. Orada kaldılar ve gitmeyi istemediler.
Sonunda Haç işaretini yapmak için cesareti buldum ve onlara, “Buradan çıkın!” dedim.
Mutfaka gittiğimde kutsal suyu aldım ve onu ona dökerek gitmesini istedim.
“Ey Rabben İsa,” dedim, “Bana böyle insanlar için dua etmemeyi söylediniz ama onunla ilgileniyorum. Sizin sorunuzu çözün.”
Düşündüm ki, ‘Hayatında iyi bir şey yapmışsa Rabbim hala onu kurtarabilir.’
Bu kadın iyide değildi. Dinozoru seçti.
Meryem Ana şöyle dedi, “Oh çocuklarım, Oğlum sizin düşünceye göre size yargı yapmaz. Kimse aniden ölürse bile öldükten sonra bir süre boyunca çok güçlü olarak Allah'a gelmek için kendini gösterme fırsatı vardır. Siz karar verirsiniz: Işığa mi yoksa karanlığa mı gideceksiniz? Bazı insanlar Bizim Rabbimizle birlikte gitmeye karar verir, bazıları da yapmaz.”
Kaynak: ➥ valentina-sydneyseer.com.au