Sa gitna ng gabi, naranasan ko ang malubhang sakit sa aking dalawang paa, kaya't mga alas-dos at apat na nagsimula ako magdasal.
Sinabi ko kay Panginoong Hesus, “Panginoon Jesus, hindi ko maipangako sayo na makakapunta sa Simbahan ngayon dahil hinahantay ko ang nurse upang palitan ang aking bandage.”
Nagpakita si Anghel at dinala niya ako sa isang magandang hardin. Nakita ko doon maraming tao, kasama na si Mahal na Ina, Panginoong Hesus bilang bata, at iba pang banayad na mga tao.
Nakita kong naghahanap ako ng pinaka-magandang bulaklak sa isang maliit na kagubatan. Isipin ko, ‘Ibibigay ko ang mga bulaklak na ito kay Mahal na Ina sa Altar.’
Kahit Ash Wednesday man, isipin kong hindi ako makakarating sa Simbahan upang kumuha ng abo dahil kailangan kong maghintay sa bahay para sa nurse.
Habang naglalakad tayo sa hardin kasama ang Anghel, sinabi niya, “Ilagay mo ang iyong kamay sa bulsa ng iyong jaket, at makikita mo roon isang pagpapalit.”
Nakakuha ako mula sa aking bulsa at inalis ko ang maliit na papel na container na puno ng mga bitbit na nagliliwanag. Naglalabas sila ng lahat ng iba't ibang kulay. Hinawakan ko sila, nakakaakit, at tanong ko, “O, ano ito?”
Sinabi ni Anghel, “Kinukusot ka ngayon ng ‘abo’ mula sa Langit. Hindi mo kailangan mag-alala kung hindi ka makakapunta sa Simbahan ngayon dahil na rin ang ‘abo’ na natanggap mo sa Langit.”
Sinabi niya, “Nakikita ba? Natatanggap mo ang pinaka-maganda. Natatanggap mo ang mga Biyaya mula sa Langit.”
Napuno ako ng kagalakan at napuspos na pasasalamat para sa magandang regalo mula sa Langit.
Source: ➥ valentina-sydneyseer.com.au