Mijn geliefde kinderen,
Vandaag wil ik met jullie van hart tot hart praten. Mijn Hart is zo vol van zachtmoedigheid, liefde en toegewijdheid dat ik er nooit moe van word om dit te vertellen en bovenal om het jullie te tonen. Ik toonde dit aan jullie perfect, goddelijk, tijdens mijn tijd op aarde, en toch ben ik ver weg, afwezig, niet-bestaand voor zo velen onder jullie. Maar als jullie maar wisten hoe veel ik om jullie geef, om elk van jullie in ieder ogenblik en waar jullie ook zijn!
Ik vertrouw mijzelf aan jullie toe: Ik hou intensief, diep van jullie; ik ken jullie perfect; niets wat met jullie gebeurt laat me onverschillig; ik beantwoord jullie gebeden door mijn genaden, door mijn goddelijke voorzienigheid, en het komt voor dat, ondanks ernstige en geloofwaardige profetijen, ik de loop der dingen verander om jullie meer tijd te geven tot bekering, terugkeer naar mij, vastklampen aan mijn leer, die niet verandert en nooit zal veranderen.
God verandert niet, in tegenstelling tot wisselvallige mensen. Wanneer een man rijpt, groeit hij in leeftijd en ervaring, en hij verandert van wat hij was toen hij jong was en vol illusies over het leven. Toen ik een kind was, kende ik de mensheid al voor wat ze was — opstandig, onafhankelijk en trots — en mijn wijsheid was de afgunst der leraren die ik reeds onderwees, terwijl ik bleef in mijn plaats als twaalfjarige jongen.
Mijn rol op aarde was ook om te leren geven, en ik houd er nooit mee op door het stem van Mijn Kerk, Mijn bruid, die van mij de opdracht heeft ontvangen om te leren geven en mijn kinderen en alle mensheid naar mij toe te leiden. Maar wat doet zij voor het grootste deel vandaag? Weet jullie het, zien jullie het?
Vandaag, morgen en maandag zijn als een triptiek gewijd aan de Heilige Geest, die kwam om de apostelen de volheid van genade te geven, waardoor de Heilige Kerk hun werk door de eeuwen heen zal voortzetten. Het is niet beloofd aan de Kerk dat zij geen beproeving zou ondergaan, maar ze zal altijd de genade ontvangen om deze te overwinnen en, als zij gevallen is, weer op te staan; bij het benoemen van Petrus tot hoofd van Mijn Kerk zei ik tegen hem: “Jij bent Petrus, en op dit rotsblok zal Ik Mijn Kerk bouwen, en de poorten der hel zullen er niet boven heersen.” (Mt 16:18). Dit belofte aan Petrus en zijn opvolgers beschermt hen niet tegen beproeving — de geschiedenis van de Kerk is vol moeilijkheden en stormen —, maar ze staat altijd weer op, neemt het draadje van de Traditie weer op en bevestigt dit steeds met vastberadenheid en trouw.
Ik zeg het en ik herhaal het: al mijn leer is te vinden in de Evangelieën; Ik benoemde Petrus tot hoofd der apostelen; Ik stichtte de Kerk op een hoofd, en elke verdunning van gezag door pogingen tot democratisering binnen Mijn Kerk is gedoemd om mislukken. Sint Paulus had Sint Petrus met kracht bestreden over de besnijdenis van heidenen die zich bekeerden tot Jezus Christus; Petrus gaf aan hem toe, en het Brief aan de Galaten toont duidelijk dat trouw aan Jezus Christus belangrijker is dan trouw aan elk ander wet. Zo vinden we in de Evangelieën alles wat ons in staat stelt om trouw te blijven aan Jezus Christus en niet afgeleid te worden door innovatief modernisme of het accepteren van praktijken die veroordeeld zijn door de leer des Heeren: zo is dat met overspel, huwelijken van gescheidenen, of elke zogenaamde “speciale” relatie buiten een huwelijkse unie voor God.
Maagdelijkheid en kuisheid zijn door God bekoord en zouden het kenmerk van elke christen moeten zijn. Zuiverheid van lichaam en geest, kuisheid en matigheid zijn morele deugden die iedere katholiek verplicht is te beoefenen; als hij dat niet doet, plaatst hij zichzelf in een staat van zonde en moet hij toevlucht zoeken tot het sacrament der boete met de vaste beslissing om daarvan af te staan. Dit is een fundamentele wet van de Heilige Kerk, en als de leer van een paus ervan zou afwijken, dan zou hij moeten berouwen, want het maakt deel uit van het Decalog in zijn 6de en 9de gebod en blijft het Wetboek van Jezus Christus, die de Weg is, de Waarheid en het Leven.
Ik wil, mijn kinderen, jullie leiden langs Mijnen weg, Mijne leer, Mijn wet. Er zijn geen anderen waarmee jullie gered kunnen worden, en Ik heb gezegd: “De hemel en de aarde zullen vergaan, maar Mijne woorden zullen nooit vergaan.” (Matt 24:34). Weet dit goed: geen leer kan Mijn wet wijzigen; hoewel mensen zich kunnen veranderen, verandert God Zichzelf niet, en Zijn Wet blijft.
Tijdens Mijn aardse leven onder zondaars strekte Ik de hand naar hen uit; Ik moedigde hun zonden niet aan, maar Ik moedigde hun bekeerling tot. Toen werd Ik gedood door diegenen die, als bewakers van het wetboek, Mijne Wet, Mijne leer of Mijn Gezag niet wilden. Zo is het vandaag de dag ook nog steeds. De bewakers van Mijne Wet hebben er een verdraaiing aan gegeven, hem gemoderniseerd en de kerken zijn leeg; veel kerken vallen tegenwoordig in ruïnes omdat ze niet meer bezocht of onderhouden worden; het secularisme, dat wil zeggen, de ontkennende van God, heeft de plaats ingenomen van religie, en het is vandaag de dag geen uitzondering om katholieken te zien die gevangengezet zijn vanwege hun weigering om respect te tonen voor het heersende secularisme, dat wil zeggen, losbandigheid in plaats van liefde voor Frankrijk of christelijk Europa.
Mijn kinderen, keer terug naar de bron, naar het katholieke geloof van jullie voorouders, het geloof dat Frankrijk christelijk maakte en beschermde — het geloof van Sint-Jan van Arc.
Ik ben jullie God, altijd en zonder compromis tegenover de duivel en zijn aanhang; blijf bij Mij, dichtbij Mij, en verdedig Mij!
Ik zegene jullie, in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest †. Zo moet het zijn.
Jezus Christus, jouw Meester en jouw God
Bron: ➥ SrBeghe.blog